നാല് അനുഭവങ്ങൾ......

ഓഫീസിൽ തിരക്കിലാണ് എങ്കിലും അയാളെ വീണ്ടും ഓഫീലേക്കുള്ള വഴിയിൽ കണ്ടപ്പോൾ അയാളുടെ അടക്കം 4 അനുഭവങ്ങൾ പങ്ക് വെക്കണം എന്ന് തോന്നി....

അനുഭവം 1:ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനിയിലേക്ക്‌ ഒരു മീറ്റിംഗിൽ പങ്കെടുക്കാനുള്ള സ്‌കൂട്ടർ യാത്രയിൽ ആണ്. ഹൈവെയിൽ കൂടി സഞ്ചരിക്കുന്ന എന്നെ മുചക്ര സ്‌കൂട്ടറിൽ ഇരുന്നു ഒരാൾ വിളിക്കുന്നു. ഞാൻ വണ്ടി സൈഡ് ആക്കി ഇറങ്ങി ചെന്നു. ഒരു കാലി മീൻ പെട്ടി സ്‌കൂട്ടറിന്റെ പിറകിൽ ഉണ്ട്. പണിയൊന്നും ഇല്ല എന്തെങ്കിലും സഹായിക്കണം.തിരക്കിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന എന്നെ കൈകാട്ടി നിർത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവകാശം ചോദിച്ചപ്പോൾ ചെറിയ നീരസം ഉണ്ടായിയിരുന്നു. അതിനൊരു കാരണം കാലിയായ പോക്കറ്റും ആയിരുന്നു. പെട്രോൾ അടിക്കാനും വെള്ളം കുടിക്കാനും കരുതിയ പണത്തിൽ നിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓഹരി കൊടുത്തു. പിന്നീട് കഴിഞ്ഞ 6 മാസക്കാലത്തെ ഇടവേളയിൽ 50 തവണ അയാളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അയാളുടെ മീൻ പെട്ടി കാലി തന്നെയാണ്. പക്ഷെ വണ്ടി നിർത്തി മുചക്ര വാഹനത്തിന്റെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്നവർ എനിക്ക് പകരം മറ്റ് പലരും എന്ന് മാത്രം... അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൊഴിൽ ആയിട്ടാണ് എനിക്ക് മനസിലാക്കാൻ സാധിച്ചത്.... യാചനയുടെ വാണിജ്യ സാധ്യതയാണ് ഇത്തരക്കാർ ഉപയോഗിച്ച് നമ്മെ വിഡ്ഢിയാക്കുന്നത്.

അനുഭവം2:എന്റെ ഓഫീസ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പട്ടണത്തിൽ നമസ്കാര പള്ളികൾ നമസ്കാരം കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങുന്ന സമയത്ത് ഒരു മുചക്ര സൈക്കിളിൽ ഇരുന്നു കൈ നീട്ടുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ, പള്ളി സമയം അല്ലെങ്കിൽ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കണ്ട് വരാറുണ്ട്. പടച്ചവൻ നമുക്ക് നൽകിയ വിഹിതത്തിൽ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അവകാശം കൂടി ഉണ്ട് എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിനു നേരെ ഞാനും കൈ നീട്ടാറുണ്ട്. കുറെ നാളുകൾ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ഒരിക്കൽ തിരക്കി ചെറിയ തോതിൽ എന്തെങ്കിലും കച്ചവടം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ തുടക്കത്തിൽ ഞാൻ സഹായിക്കാം. കുറച്ച് സമയം ആലോചിച്ചു അദ്ദേഹം ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം എന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ കുറച്ചു പണം അദ്ദേഹത്തിനു നൽകാൻ മാറ്റി വെച്ചു. പിന്നീട് കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു കുടുംബ പ്രശ്‌നങ്ങൾ ഒക്കെയാണ് അത് കൊണ്ട് ഇപ്പോൾ കച്ചവടം ആലോചിക്കാൻ പറ്റില്ല . അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെ പിന്തുടരാൻ സമയം അനുവദിക്കാതെ കൊണ്ട് ഞാൻ മാറ്റി വെച്ച തുകയുടെ പകുതി ഞാൻ നൽകി അത് അവസാനിപ്പിച്ചു. സങ്കടം പറയട്ടെ ഇന്നും പഴയ അതേ അവസ്ഥയിൽ കൈ നീട്ടി ആ മനുഷ്യൻ തുടരുന്നു..... ചിലരുടെ കൈകൾ അങ്ങനെ ആണ് അത് എപ്പോഴും താഴെ തന്നെയിരിക്കും...

അനുഭവം 3:ഭാര്യ PSC Coaching നായി പോവുന്ന സമയം അത് കഴിഞ്ഞു മകനെ ഡോക്ടറെ കാണിക്കാനായി ഞാനും മകനും ഭാര്യയെ കാത്ത് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിനു താഴെ ഭാഗത്ത് കാത്ത് നിൽക്കുന്ന സമയം ഒരാൾ ആ ടൗണിൽ ഞങ്ങൾക്ക് കുറച്ച് അകലെ നിൽക്കുന്ന ഒരു ജ്യൂസ്‌ കടയിൽ പുറമെ ഇരുന്ന് ജ്യുസും സ്നാക്ക്സ് കഴിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആളുകളോട് എന്തോ ചോദിക്കുന്നു കൈ നീട്ടുന്നു. പോയ്കൊള്ളാൻ ആംഗ്യം കാണിക്കുന്നത് ദൂരെ നിന്ന് എനിക്കും മകനും കാണാം . അയാൾ എന്റെ ദിശയിൽ നടന്ന് വരുമ്പോൾ ടൗണിൽ കൂടി നടന്ന് പോവുന്ന ജന സഞ്ചയത്തിന് നേരെ അതേ കൈ നീട്ടുന്നു. അവഗണിച്ചു അവർ മുന്നോട്ട് പോവുന്നു.ഞാനും മകനും ശ്രദ്ധിച്ച് ഇരിക്കുന്നു.... അയാൾ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും പ്രശ്നം അയാളോട് ചോദിക്കുന്നു. വസ്ത്രം മുഷിഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തിനു മറ്റ് നാറ്റം ഒന്നും (കള്ളിന്റെ) അനുഭവപെട്ടില്ല. ആഗതൻ ആവശ്യം പറയുന്നു. വിശന്നിട്ടു വയ്യ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ വല്ലതും തരണം... ഞാനും മകനും അയാളെയും കൂട്ടി അടുത്ത ഹോട്ടലിൽ കയറി വേണ്ടത് ഓർഡർ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു. മൂന്ന് മസാല ദോശ കഴിച്ച് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. എന്റെയും മകന്റെയും...ഏഴാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന എന്റെ മകന് നൽകാൻ പറ്റിയ ഒരു വലിയ സമ്മാനം ആയിരുന്നു എനിക്ക് അത്... മീൻ പണിക്ക് കന്യാകുമാരിയിൽ നിന്ന് വന്നു ജോലി ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബ നാഥൻ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം......വയർ പൊരിയാതെ എന്നെയും കുടുംബത്തേയും കാത്ത് സൂക്ഷിക്കുന്ന സൃഷ്ടി കർത്താവിനെ ഒരിക്കൽ കൂടി സ്തുതിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക്‌ അത് ഒരു അവസരം ആയി മാറി.... നമുക്ക് ചുറ്റും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത്തരക്കാർ ഉണ്ടാവും നാം തിരിച്ചറിയാതെ പോകരുത്.....

അനുഭവം 4:ഓഫീസിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ അധികം കണ്ട്‌ വരാത്ത പനതേങ്ങ റോഡരികിൽ ഒരു തണലിൽ വിൽക്കുന്നത് കണ്ട്‌ വണ്ടി നിർത്തി കുടിക്കുവാൻ ഓർഡർ ചെയ്യുന്നു . അപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് വളരെ കുറുകിയ നടക്കാൻ സ്വാധീനം ഇല്ലാത്ത ഒരു കൈ പൂർണ്ണ വളർച്ച ഇല്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യൻ ... കാഴ്ച്ചയിൽ ഒരു തമിഴ്നാട് കാരൻ ആണ് എന്ന് തോന്നുന്നു. ഉള്ള ഒരു കൈയും മറ്റേ കൈയുടെ പകുതിയും ചേർത്ത് അത് അദ്ദേഹം ഭംഗിയായി ചെത്തി തന്നു. 100 രൂപ നൽകി ബാക്കി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിൽ വെക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ 70രൂപ നൽകി അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു.... സാർ (തമിഴ് നാട്ടുകാർ എല്ലാവരെയും പൊതുവെ ഇങ്ങനെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുക )"ആരോഗ്യം ഉള്ള കാലത്ത് ഞാൻ അധ്വാനിച്ച് കുടുംബം പോറ്റും"....

*ദൈവം നമുക്കും ആ തുണ നൽകട്ടെ*.....

ബ്രദർ മുനീർ...

24/2/21